Naš Portal je imao čast da intervjuiše, po našem skromnom mišljenju, najmutimedijalniju damu sa prostora bivše Jugoslavije, a sadašnje Srbije. Rekla bih da je Slađana primer javne ličnosti, pojava, profesionalac na mnogim poljima, a onada bih rekla, da iza svega toga stoji veliki rad, ljubav prema poslu, velika podrška mnogima i da je učila od najboljih.
GALERRY 1
Biografsko predstavljanje je sadržajano i opširano, ali tako je to kad neko ima šta da kaže i ume da kaže. Poznajemo je mnogo godina kao najekstravagantniju damu, koja je srušila sve tabue, kada su muzičko stvaralaštvo i vizuelni izgled u pitanju. Poznajemo je kao lepo i prijatno lice mlade žene, koja je na profesionalan način izvodila, mnogobrojne antologijske numere. Nije nikakva tajna, da je drugačija i da ju je baš to, drugačije, izdvajalo od ostalih, kako kod nas tako i u ostalim delovima sveta, gde se Slađana školovala, stvarala i radila, uvek je bila na piadestalu.
Svetski poznate ličnosti joj se obraćaju sa velikim poštovanjem. Uz ovu bogatu biografsku priču, družićeno se i sa uživanjem, saznati mnogo toga o Slađani Milosević, divi i neprikosnovenoj dami.
Poštovana Aleksandra Slađana Milošević, započećemo “putovanje” sa Vama uz divne reči Paula Koelja, kako Vas je on doživeo i osetio taj ogromni potencijal, kod Vas. Kako reče čuveni svetski pisac: Slađana je “…žena koja ima srce da sanja i snove pretvara u javu…“
Paulo Koeljo, čuveni svetski pisac, rekao je sledeće o umetničkom talentu i radu Aleksandre Slađane Milošević: “Kada sam upoznao Aleksandru 1998. godine, bio sam zadivljen odvažnošću i originalnošću njenog ličnog izraza. Razgovarajući sa njom, ubrzo sam primetio njenu oštroumnost i duhovnu snagu. Tokom godina, održali smo kontakt. Shvatio sam da Aleksandra nije samo mnogostruko obdarena i eklektična osoba, već i individua bogatih potencijala. Ona ima nešto čemu sam se oduvek divio kod ljudi: srce da sanja i hrabrost da snove pretvori u stvarnost. Nadam se da će ova knjiga biti samo početak dugotrajne i uspešne spisateljske karijere”.
GALLERY 2
Slađana Milošević je rođena u Beogradu, u zemlji koja se tada zvala Jugoslavija. Već u petoj godini, kao izuzetno darovita, primljena je u muzičku školu na odsek klavira. Nekoliko godina kasnije, školovanje je nastavila na odseku violine, a u dvanaestoj godini započela je karijeru kao lead vokal i bas gitarista u rock and roll bendu. Violinu, svoj glavni instrument, nikada nije u potpunosti napustila. Sa 15 godina, kao violinista i vokal, snima prvu ploču sa grupom “Ganeša” čija je inspiracija bila, tada u svetu veoma moderna, indijska muzika. Slađanina interesovanja se proširuju i na druge oblike umetničkog izražavanja. Glumila je, svirala i pevala u fringe theaters – neformalnim, eksperimentalnim pozorištima i kino-klubovima. Bila je član radikalne umetničke grupe Ex-Art, pozorišta Doma Omladine Beograda. Trupa je tokom 1973/74. godine, izvodila predstavu Ljubiše Jocića “Doživljeno kao…” koja je počinjala tačno u ponoć. Ova mešavina eksperimentalnog i teatra happening-a, sa prvim body paintom koji je po licima i telima glumaca slikao tada još anonimni slikar Cile Marinković, uključivala je i aktivno učešće publike. Dok je u predstavi glumila i svirala violinu, njeno telo Cile je najčešće oslikavao zmijom koja se pela preko ramena i prelazila preko lica.
Uporedo sa umetničkom karijerom, Slađana razvija talente i u drugim oblastima, te osnovno školovanje završava kao đak generacije, koji tokom čitavog školovanja nikada nije dobio nijednu ocenu osim one najviše. Dobitnik je Vukove nagrade i brojnih drugih nagrada osvojenih na takmičenjima iz književnosti, fizike, istorije, itd. Pisanjem se bavi od prvih dana školovanja. Aktivno se bavila sportom i učestvovala na republičkim takmičenjima iz višeboja. Studirala je psihologiju, veterinarsku medicinu na Beogradskom Univerzitetu, i muziku, psihologiju i biznis na američkim koledžima. Muzičku karijeru nastavlja 1974. godine, kada sa kolegama iz srednje muzičke škole “Kornelije Stanković”, pristupa grupi “Mikan i rođaci”. Njihova pesma “Milorad” postaje hit radija “Beograd 202”, što ih lansira u legendarnu emisiju “Maksimetar” i “Krećem na putovanje”.
GALLERY 3
Kao violinista Malog Orkestra Radio Televizije Beograd, učestvovala je u snimanju većeg broja ploča različitih žanrova. Sputana radom u orkestru, odlučuje da se posveti solističkoj karijeri. Odlazi na turneje u SSSR, gde kao violinista i lead vokal grupe “Saša Subota Singers / Ansambl Saše Subote”, nastupa na više stotina koncerata, (400) snima LP ploču, singl i veći broj televizijskih emisija. Pomenuti album, izdat za sovjetsku diskografsku kuću “Melodija”1976. godine, prodat je u prvom tiražu od milion primeraka. Doštampan je sa milion primeraka koji su bili prodati u roku od mesec dana.
U čast rođendana tadašnjeg predsednika Leonida Brežnjeva, Slađana na ruskoj televiziji, interpretira pesmu “Mne nravitsa” Marine Cvetajeve.
Svojim delovanjem u domaćoj javnosti, po sudu kritičara modernog vremena, postavila je standarde ne samo u umetnosti, već i u drugim oblastima. Njena originalna umetnost, filozofija življenja, društveni aktivizam, hrabri, neformalni stavovi inspirišu i otvaraju nove prostore savremenicima. Pored iniciranja savremenog umetničkog, muzičkog, video, scenskog i literarnog izraza, kao društveni aktivista dala je doprinos reformama u oblasti kulture i kulturne industrije, zakonodavstva, borbe za zaštitu prava umetnika, borbe protiv pitraterije, uspostavljanja novih organizacija i institucija, borbe protiv kriminalizacije društva, korupcije i monopolske prakse.
GALLERY 4
Svojim muzičko – tekstualnim sadržajem i scenskom prezentacijom, Slađana izaziva kontroverzne reakcije javnosti. Neočekivan uspeh zbunjuje protivnike i ona ubrzo postaje sinonim slobodnog ličnog, i umetničkog izraza.
Pored nekoliko ondašnjih aktuelnih grupa, prihvatljivih muzičkih i ideoloških usmerenja, jugoslovenska scena i Balkan, dobijaju prvu avangardnu pop – rock zvezdu. Slađana Milošević postaje prva dama, ona koja prva razbija zabrane i probija cenzurisani medijski prostor i koja hrabrim istupima u javnosti obara tabue i odbacuje propisano ponašanje. Politički vrh je proglašava simbolom prozapadnjačke – “džins” kulture i decenijama je kontinuirano cenzuriše. Nenaviknut na provokativnost kojom je remetila ustaljeni tok stvari i pretila malograđanskom moralu, deo javnosti Slađanu osporava i odbacuje, dok je publika prihvata sa izuzetnim interesovanjem. Desetine hiljada ljudi posećuje njene koncerte koji postaju svojevrsni događaji, na sceni i van nje. Doček publike prilikom Slađaninih dolazaka u gradove stare Jugoslavije, ličio je na one koje su priređivane prvim zapadnim rock and roll zvezdama u svetu.
Tako se 80-tih godina XX veka, jedino u Jugoslaviji, iz bloka istočnih, prokomunističkih evropskih zemalja, začinje bogata muzička scena. 1978. godine, Slađana Milošević, izdaje najprodavaniji singl od samog nastanka dikografske kuće PGP- RTB, pod nazivom “Simpatija”. Nižu se brojni uspesi, od kojih svaka kompozicija dostiže prvo mesto na top listama: “Sexy dama” 1978. godine (pesma je bila zabranjena zbog pominjanja reči “seks”), zatim LP “Gorim od želje da ubijem noć” sa hit kompozicijama “Amsterdam”, “Moj brat po pesmi” i “Očigledno nije mi svejedno”. Oko Slađane Milošević se dizala velika medijska gužva i ona ubrzo postaje tema teoretskih, marksističkih monologa u pisanoj formi. U broju posvećenom velikom komunističkom prazniku, Danu mladosti i Titovom rođendanu, po prvi put se umesto Predsednika, na naslovnoj strani nekog časopisa, našao neko drugi. Za razliku od naslovnih strana svih novina u zemlji, sa kojih je Tito lično čestitao Dan mladosti, 27. 05. 1978. godine časopis “Duga”, umesto Titove, objavljuje Slađaninu sliku, provocirajući i skandalizujući javnost.
Njena popularnost prelazi granice ondašnje Jugoslavije, te u decembru 1978. godine snima jednočasovni Novogodišnji šou za Mađarsku Nacionalnu Televiziju. Iste godine, u Frankfurtu potpisuje menadžerski ugovor. Saradnja počinje emitovanjem Sexy dame i intervjuom na čuvenom ponoćnom programu Radio Luksemburga. Singl “Recept za ljubav”, izvodi na takmičenju za Pesmu Evrovizije l981. godine, kao predstavnik Srbije. Kompozicija postaje mega hit koji izdržava tridesetogodišnji sud vremena. Slađanin tadašnji recept za mlade devojke je bio: kosa natapirana, želatinirana i plava (blue), a styling je pankersko – metalsko, tumačenje ženstvenosti. Crossover između senzualnog i brutalnog ostaje Slađanin zaštitni znak. Uske haljine, visoke štikle, rukavice bez prstiju uz tamni karmin, lak, kožu i nitne čini specifičnu i neponovljivu kombinaciju i uzor su mnogim devojčicama koje su, kao što je to bila Slađana, želele da budu i talentovane studentkinje, i zgodne žene u trikoima.
GALLERY 5
Osim turneje namenjene dijaspori, gde sa drugim jugoslovenskim zvezdama obilazi 60 gradova Nemačke, odlazi i na turneju po USA i Kanadi. Po povratku u Jugoslaviju, 1981. godine, izriče joj se zabrana gostovanja u inostranstvu zbog “nepodobnog” ponašanja na pomenutoj turneji i kontakata sa srpskom imigracijom. Kroz saslušanja, jugoslovenska Državna bezbednost, počinje da vodi računa o “ispravnom” ponašanju A. Slađane Milošević. 1983. godine odlazi u München, gde osniva grupu “Neutral Design”. U minhenskom “Westend Studiju”, snima istoimeni album koji koproducira sa čuvenim producentom Uli Rudolphom (producent Donnae Summer). Grupu čine muzičari svetskog glasa, saradnici poznatih sastava, “Santana”, “Nina Hagen”, “Splif”. Album se emituje i prodaje u Jugoslaviji, Zapadnoj Nemačkoj i Švedskoj.
Za zahtevnu i neobičnu kompoziciju “Samsara”, izvedenu na festivalu “Dani jugoslovenske zabavne muzike Opatija 1984.” Slađana dobija Nagradu za interpretaciju i Nagradu stručnog žirija. Nastupa obučena u “popodnevnu” krinolinu, a svoje metamorfotske promene ovako objašnjava: “Trudim se da svoj izgled sama osmislim i da ne zavisim od toga šta će nečija izvitoperena estetika sledećeg jutra proglasiti za lepo”.
- izdat je hit singl “Miki, Miki / Das Licht von Kairo”, sa albuma “Neutral Design” koji automatski postaje broj jedan na svim top listama. Sredinom osamdesetih, Slađana Milošević odlazi u London, gde sa engleskom muzičkom elitom, radi na različitim projektima. Počinje saradnju sa Russell Bellom (“Garry Newman Band”), Alan Darbyjem (ex “Cockney Rebel”, poznat po filmu “Local Hero” sa Marc Knopflerom) i Peter Godwinom (kompozitorom David Bowiea). Snima muziku za reklamne spotove BBCa i sarađuje na komponovanju i aranžiranju materijala za LP Alan Darbyja.
Odmah potom, dolazi veliki uspeh, maxi singl “Princeza” – duet sa Dadom Topićem, izveden na takmičenju za Pesmu Evrovizije 1984. u Skoplju, Makedonija, gde je Slađana još jednom predstavljala Srbiju. 1984. godine u Parizu, sa Alanom Darbyjem učestvuje u projektu U.S.E. (United States of Europe – Ujedinjene Države Evrope) koji se snima u pariskom studiju Stevie Wondera, u generalnoj produkciji Midge Urea (“Ultravox”), gde je saradnik na vokalnoj produkciji.
Tokom 1984. godine, za TV Sarajevo snima šou “Devojčica u svetu čipova” koji postiže zapažen uspeh u zemlji i inostranstvu: 1985. godine osvaja – Plaketu “Rose of Montreux”, na takmičenju televizijskih ostvarenja u Švajcarskoj i Grand Prix na takmičenju jugoslovenskih televizijskih ostvarenja u Strugi.
- godine, aktivno je podržala organizaciju YU Live AID-a i izvođač je zajedničkog singla “Za milion godina”, snimljenog u tu svrhu. Sledeća hit kompozicija je “Fantastično putovanje”, izvedena na “Mesam festivalu ’86”, Beograd. Iste godine, snima polučasovni šou za italijansku televizijsku stanicu “RAI II” sa italijanskim producentom Gian Maria Morgia di Franca Villa. Osavremenjena obrada starog hita “Prvi sneg” 1988. godine, nalazi se na projektu autora kompozicije “Dr Spira Ltd”, gde je Slađana interpretator i autor aranžmana. 1988. godine izlazi LP “Aleksandra Slađana Milošević i Darko Kraljić”, ploča džez balada, izlet iz dotadašnjeg muzičkog stila koja postaje instant-klasik. Na “Mesam festivalu ’87”, Beograd, pobeđuje sa kompozicijom “Bez nade”, sa ovog albuma.
U njenoj diskografiji nalaze se i snimci filmske i TV muzike: “Lude godine” (duet sa Zdravkom Čolićem) i “Nacionalna klasa”, muzika za dokumentarne filmove i TV serije (“Dome, slatki dome”), premijerni snimci sportskih himni za klubove “Crvena Zvezda” i “Partizan”.
Prema tradicionalnom izboru čitalaca “Bazara”, uz Desanku Maksimović i Slobodana Miloševića, proglašena je za ličnost 1988. godine. Iste godine, Aleksandra Slađana Milošević, dobija poziv za gostovanje na “Invitational Contest of International Friendly Cities Singers Meeting in Beijing” (Takmičenje pevača internacionalnih prijateljskih gradova sa susretom u Pekingu) u Kini. Dvodelno takmičenje je u prvom delu uključivalo obavezno izvođenje tradicionalne kineske pesme. Zahvaljujući trudu Atašea za Kulturu Ambasade Kine u Beogradu koji ju je nekoliko meseci pripremao, Slađana je bila jedina strana zvezda koja je pesmu otpevale do kraja, pobrala simpatije publike i osvojila “Srebrni Kup”. Drugi deo takmičenja, bio je slobodan, uz izvođenje umetnikove originalne muzike. U sveukupnom takmičenju, Slađana je osvojila “Specijalnu Počasnu Nagradu”. Posle izvanrednog prijema kod kineske publike, kojoj je njen nastup bio jedan od prvih susreta sa zapadnom muzikom, pozvana je da nastupa na mnogim koncertnim scenama i televizijskim šou programima. Njene muzičke numere, postale su nezaobilazni deo svakodnevnog programa Kineske Nacionalne Televizije. Uspeh prve turneje, rezultirao je pozivom za sledeće gostovanje u Kini, 1989. godine, kada je izvela veći broj koncerata i TV programa.
Između ostalih prostora, Slađana Milošević je više puta nastupala u čuvenom Pierre Cardinovom klubu Maxim, na Tjenanmen Skveru u Pekingu. Kineska diskografska kuća “Hundred Flowers Records” izdala je kompilaciju njenih hitova, za svoje tržište 1989. godine. Po povratku u Evropu, Slađana Milošević je iste godine bila domaćin TV serijala pod nazivom “Kulturni most između Pekinga i Beograda”, u produkciji nacionalnih televizija, TV Beograd i TV Peking. U daljem radu, nastavila je da doprinosi jačanju kulturnih veza između Kine i Jugoslavije. Krajem 80-tih godina, pridružuje se projektu “7 Veličanstvenih” mladih kompozitora Beogradske Muzičke Akademije, sa kojima snima par, kasnije nagrađivanih dela eksperimentalne ozbiljne muzike. Na poziv doajena svetskog modernog teatra, Mire Trailović, 1989. godine učestvuje u otvaranju Bitef Teatra, gde izvodi i prvo muzičko-scensko delo na repertoaru, “Obredni san”, kompozitora Vuka Kulenovića, uz akustične skulpture Vlade Labata. Posle jednog od gostovanja u Kini, Aleksandra putuje iz Pekinga za Ameriku. Našavši se u Los Angeles-u, USA, centru muzičke industrije sveta, Slađana se priključuje bendu “Baby Sister”, headlinerima losanđeleske klupske scene na Sunset Stripu. Prilikom još jednog odlaska u Evropu, na losanđeleskom aerodromu je potpisivala autograme grupi turista na putu na hodočasce u Međugorje.
Fascinirani događajem, u avionu joj prilaze vlasnik i agent američke komapnije “Artists at Work”, nudeći joj ugovor i saradnju u USA. Uskoro potpisuje ugovor sa menadžerom Richard Papasian-om, začetnikom američkog hard rock-a (“Steppenwolf”, “Journey”, “Montrose”) i njegovom produkcijsko-menadžerskom kompanijom. Prva demo snimanja za ovu kompaniju, započinje u Londonu, posle kratke turneje po Jugoslaviji i gostovanja u Švajcarskoj. 1989. godine, na samom početku rada 3K (Trećeg kanala) Radio Televizije Beograd, bila je autor i domaćin šou programa rok muzike, pod nazivom “Toksični valcer“. Godine 1990, nastavila je da radi na albumu sa američkim produkcijskim timom, u Los Angelesu. U timu su bili poznati svetski muzičari: kompozitor “Guns ‘n’ Roses” – West Arkeen, Lary Wilkens (grupa “Little Feat”), Jeff Buckley, Derek Davies grupa “Babylon A.D.”, autor naslovne numere za film “Robocop 3”), John Buxter sa kojim je sarađivala na muzici za kanadsku CD-Rom produkcijsku kompaniju.
U međuvremenu, vredno je usavršavala reproduktivni talenat sviranja gitare, studirajući sa holivuskim instruktorima MIT-a – Muzičkog Instituta Tehnologije – koji je tada pohađala, kao sto su: Scott Henderson (Chick Corea, Joe Zawinul, “Tribal Tech”), Bruce Bouillet (“Racer X”), Scott Van Zen (kompozitor grupe “KISS”), James Hagadone i drugi. U ovom periodu, pojavljuje se na američkoj koncertnoj sceni i TV programima. U Los Angelesu je bila prvi osnivač “Koalicije za mir i pravdu u Jugoslaviji” koja je američkim medijima pružala sveže i sažete inoformacije o zbivanjima u Jugoslaviji i organizovala dobrotvorne aktivnosti.
Pored rada na muzičkoj karijeri, upisuje se na biznis školu, specijalizira u oblasti investicija i postaje licencirani, američki stock-broker. Na ovoj poziciji, radila je u filmskoj industriji (“Renegade Film Productions”) na filmu Frank Caprae “Fidel’s Papers” za koji je muziku pisao Peter Gabriel; zatim u oblasti digitalnih komunikacija i informacionim superhighwayem (“Digital Communications Inc.”); interaktivnoj multimedijskoj industriji (“Global Interactive Ltd”.); i na projektima razvoja novih kompjuterskih tehnologija. Stupanjem u kontakt sa “International Trust Peace Fundom” Tanje Delić, omogućen je nastavak njene muzičke karijere, posle čega, 1995. godine, dolazi u Jugoslaviju.
Sledeće 1996. godine snima kompoziciju “Jednom će neko morati sve da oprosti”, duet sa bratom Goranom Miloševićem (originalni pevač Generacije 5) koja je izdata na Goranovom albumu “Da li misliš još na mene”, 1997. godine. 1997. godine, počela je sa radom na novom albumu. U tom periodu, dva puta je posetila Kinu, gde je u Pekingu snimila video klip za naslovnu numeru “Harmony” sa isotimenog kompilacijskog albuma. U proleće 1998. godine, album je promovisan u ambijentu veštačke Rajske bašte koju je Slađana posebno dizajnirala u tu svrhu. Promociji albuma, u rajskom ZOO vrtu kojim su se kretale zmije, majmuni, tarantule, papagaji i žuborli potočići, uživalo je na stotine uvaženih zvanica.
Za vreme tragičnog bombardovanja Srbije od strane NATOa, koje je počelo u proleće 1999. godine i trajalo 78 dana, Slađana je uputila emotivni poziv na prestanak nasilja, snimivši kompoziciju i video spot “Dosta suza” sa bratom Goranom, koja je zajednički autorski rad. Finski umetnik Janne Hurme snimio je ovu kompoziciju za finsko tržiste gde je postigla zapažen uspeh. 1999. godine, Slađana se priključila “Programu za kulturni preporod Srbije”, kada je počela i rad na konceptu Reforme muzičke industrije. Od tada aktivno učestvuje na simpozijumima, javnim raspravama, tribinama, seminarima i medijskim programima.
Prvi video klip sa albuma pod nazivom “Animal Tested”, tada još u pripremi, Slađana je, po sopstvenom scenariju, režirala u decembru 1999. Izbor je bila kompozicija “Legalize Freedom” (Legalizujte slobodu). Kompozicija i video su bili gotovo istovremeno zabranjeni na svim TV stanicama u Jugoslaviji, uključujuci i TV Studio B, koji je spot sa A. S. Milošević, koproducirao. Time se nastavila stara praksa blokade i represije medija i Slađana sve češće biva uklonjana iz javnosti. U završnim rečima kompozicije “Legalize Freedom” i večnoj potrazi za slobodom, Slađana kaže: “Sloboda znači biti slobodan da odlučiš šta sloboda za tebe znači”.
Trinaestog januara 2000. godine, na dan proslave Srpske Nove Godine, u organizaciji omladinske organizacije “Otpor”, na glavnom beogradskom Trgu Republike, Slađana je dodelila nagradu “Najotpornijem novinaru”, tada političkom zatvoreniku. Za vreme protesta protiv autoritarnog režima Slobodana Miloševića, u periodu od više godina, uzela je aktivnu ulogu. Iste godine, nastupila je na beogradskom Trgu Republike pred oko 100 000 demonstranata, pristalica opozicije. Time se još jednom pridružila želji naroda Srbije za promenom i borbi za oslobođenje od represivne vlasti. Učestvovala je u političkoj kampanji “Vreme je“, dajući tako svoj doprinos demokratskim promenama u Srbiji. Posle govora na press konferenciji u beogradskom Medija Centru, jula 2000. godine, koju je predvodio jedan od lidera G17+, Mlađan Dinkić, uhapšena je u svom beogradskom stanu. Posle ispitivanja, bez objašnjenja i bez zvanične optužbe, bila je oslobođena. Radio/TV program “Glas Amerike”, izvestio je gledaoce širom sveta o ovom događaju.
Godine 2000. Slađanin album “Animal Tested” je završen i izdat u Velikoj Britaniji, za diskografsku kuću “Wastelands Unlimited”. Aleksandra Slađana Milošević je komentarisala: “Ovaj album je izazov gluposti i nazadnjaštvu, i glas protiv sveopšte manipulacije”. Drugi video klip, posle zabranjenog “Legalize Freedom”, snimljen je za kompoziciju “My Cross is Bleeding”, u leto 2000. godine i takođe je autorski rad A.S. Milošević.
U oktobru 2000. Slađana M. je bila panelista na Simpozijumu “Kulturna politika i razvoj Srbije”, u beogradskom Centru Sava i tom prilikom po prvi put, predstavila svoj plan “Reforme i restrukturisanja muzičke industrije Jugoslavije”. Time je označen njen nezavisni aktivizam i ulazak u društveno-politički život Srbije. Petog oktobra 2000. godine, Slađana Milošević se sa balkona Gradske Skupštine Beograda obratila skupu od oko milion ljudi. Dok se odvijala finalna faza silaska dotadašnjeg predsednika Slobodana Miloševića sa vlasti, uz nekoliko svojih kolega, glumaca i političara, tokom cele noći, održavala je pažnju okupljenih pristalica, dok se nije izvršila bezbedna predaja vlasti. Ove istorijske noći, Slobodan Milošević i njegovi najbliži saradnici, posle skoro deceniju i po vladavine, predali su vlast opoziciji.
Odmah potom, iste 2000. godine, Slađana je režirala video klip autorske muzičke numere “Ko će reći ljudima (istinu o nama)”, treći singl sa albuma “Animal Tested”. 2000. godine, postala je stalni predavač u Trening radionici za PR odnose sa medijima, Agencije Pragma u Beogradu, Srbija. S. Milošević, je deset godina podučavala polaznike iz oblasti strategija i tehnika Ličnog PR-a.
- godine izdato je njeno prvo veće literarno ostvarenje, knjiga “Adame ne ljuti se” rad dva autora, Aleksandra Slađana. Milošević / Jasmina Malešević, u izdanju kuće Draslar Partner. U ulozi autora scenarija i režisera, S. Milošević je postavila eksterijerni teatarski performans, u beogradskoj Knez Mihajlovoj ulici. Na sceni je, uz čitanje segmenata iz knjige, srednjevekovnu muziku i ples, simbolično prikazan deo sadržaja – čin spaljivanja žena propovednica, lažno optuženih za jeres.
Slađana Milošević je 2002. godine za RTS, napisala scenario i režirala dokumentarni serijal od pet epizoda, pod nazivom “Muzička Industrija Amerike”, snimljen u Los Angelesu, USA kojim je dodatno izazvala interes medija i šire javnosti za ovu tematiku.
U jesen 2002. godine S. Milošević je u Los Angelesu, Kalifornija, snimila i režirala video klip za kompoziciju “Uniform” sa albuma “Animal Tested”. Najveći deo 2003. godine posvetila je daljem obrazovanju iz psihobiologije na Santa Monica Collegeu, u Americi. U aprilu mesecu 2004. godine, u nastavku aktivnosti koje je započela kao Koordinator Reforme Muzičke Idustrije, osnovala je Asocijaciju Ars et Norma (www.arsetnorma.com) čiji je predsednik. Ciljevi Asocijacije uključuju podizanje svesti o pitanjima intelektualne svojine i autorskih prava, borbu za poštovanje ljudskih prava, pitanja vaninstitucionalne kulture, uspostavljanje slobodnog tržišta u kulturnoj industriji, borbu za dekriminalizaciju društva, donošenje strategije kulturne politike, edukacija eksperata i generalne populacije, poboljašanje položaja i uloge umetnika u srpskom društvu, promocija promena u kulturnom i pravnom okruženju, uspostavljanje regionalne i globalne mreže sa sličnim organizacijama. 2004. godine, ispred Asocijacije Ars et Norma, započela je projekat povezivanja matice i dijaspore pod nazivom “Pod zlatnim suncem Srbije”.
Saradnja na projektu, ostvarena je sa Srpskom Pravoslavnom Crkvom, uz podršku Ministarstva za dijasporu RS i brojnih ličnosti i organizacija iz matice i dijaspore. Premijerno izvođenje kompozicije “Pod zlatnim suncem Srbije” po kojoj projekat nosi ime, održano je na svečanosti Svetosavske Akademije, februara 2005. godine u Centru Sava, u Beogradu. 2005. godine, S. Milošević je, predvodeći Asocijaciju Ars et Norma, inicirala antipiratsku kampanju pod nazivom “Kampanja za bolji svet”. Kroz Ministarsvo kulture i interministarski savet, država RS je podržala zajednički projekat borbe protiv piraterije i kampanju na nacionalnom nivou. Cilj projekta je bio usmeravanje pažnje javnosti i eksperata na pitanja autorskog i srodnih prava, kako bi se kreirao ambijent u kome bi se neophodne promene u regulatornom sistemu mogle sprovesti. Asocijacija je okupila veći broj umetnika svih usmerenja i žanrova u band-aid kompoziciji i video klipu, pod nazivom “8. i 10. zapovest” koji je komponovala, producirala i režirala S. Milošević. U martu 2005. godine, inicirala je formiranje Koordinativnog tela MFSIO (muzičkih, filmskih, softverskih i izdavačkih organizacija) čije je osnivanje i rad podržao Ministar kulture RS. MFSIO je imala za cilj da artikuliše i ostvari zajedničke ciljeve, lobira zakone i ujedinjeno istupa u javnosti pri rešavanju pitanja umetnika, strukovnih organizacija, proizvođaca nosača autorskih dela i komercijalnih organizacija.
U oktobru mesecu 2005. godine Slađana Milošević je, u saradnji sa Ambasadom SAD, Ministarstvom kulture RS i TV Art, ostvarila televizijski serijal pod nazivom “Legalizujte umetnost”.
U decembru mesecu 2005. godine, S. Milošević je pokrenula inicijativu za obeležavanje jubileja 150-godišnjice od rođenja najvećeg srpskog naučnika i mislioca, Nikole Tesle. Autor scenarija i koproducent Svečane Akademije pod nazivom “150 godina od rođenja Nikole Tesle, TESLA – ČOVEK KOJI JE PROMENIO SVET”, bila je S. Milošević koja je ujedno bila i autor scenarija, režiser i muzički urednik sedamnaestominutnog dokumentarnog filma o Nikoli Tesli, pod nazivom “Otkrića”. Premijera filma održana je 10. jula. 2006. godine, u Centru Sava, u okviru pomenute Svečane Akademije. Film je, u saradnji sa Ministarstvom nauke i tehnologije i Ministarstvom energetike i rudarstva, preveden na engleski i francuski jezik. Prikazivan je u okviru prezentacije Republike Srbije na Jesenjem zasedanju Parlamentarne Skupštine Saveta Evrope u Strazburu, Francuska 2006. godine; zatim u Muzeju Elektrotehnike u Miluzu, Francuska; Privrednoj Komori Srbije, u okviru Oktobarskih susreta pronalazača za 2006. godinu; u oktobru 2006. godine, film je prikazan na Beogradskom Sajmu knjiga, u okviru prezentacije Muzeja Nikole Tesle; januara i februara 2007. godine, prikazan je u okviru jednomesečne postavke izložbe “Teslin čudesni svet elektriciteta”, u Kulturnom Centru Srbije u Parizu.
- godine je imala i posebnu čast i zadovoljstvo da svojim malim doprinosom pomogne očuvanju Srpske Pravoslavne Crkve, za šta je primila “Zahvalnicu na učestvu u sabornom poduhvatu obnove zadužbine Stefana Nemanje, Manastira Đurđevi Stupovi u Rasu, Podignimo Stupove”.
U februaru 2007. godine, dobila je prestižno priznanje ZLATNU ZNAČKU i Povelju, koje dodeljuju Kulturno prosvetna zajednica Srbije u saradnji i pod pokroviteljstvom Ministarstva za dijasporu RS, uz sledeće obrazlozenje: “Kulturno prosvetna zajednica Srbije dodeljuje ZLATNU ZNAČKU Aleksandri Slađani Milošević za nesebičan, predan i dugotrajan rad i stvaralački doprinos u širenju kulture”. Slađana tako postaje prvi pripadnik umetnika popularne kulture kome je ovo priznanje dodeljeno.
U novembru mesecu 2007. godine, Fashion Week / Beogradska nedelja mode i Modni studio Click joj dodeljuju “Počasnu Nagradu za doprinos razvoju mode kao umetnosti”. Tom prilikom je izjavila: “Moda je u mom životu i karijeri imala značenje potrage za lepotom, umetničkim izrazom i pre svega slobodom. Bila je težnja za autentičnošću koja nije isključivala ni anti-estetiku. Kroz govor simbola, predstavljala je sredstvo komunikacije. Umetnošću mode, odražavala sam svoju životnu filozofiju, bunt, neprihvatanje loših pravila. Upotrebljavala sam modu kao oružje protiv nazadnjaštva i retrogradne kulture”.
Na muzičkim izdanjima, Slađana Milošević se pojavljuje kao kompozitor, tekstopisac, aranžer, producent, vokal, gitarista, bas gitarista, violinista, klavijaturista i perkusionista. Gostovala je u stotinama gradova SSSR-a, od polarnog kruga i grada Murmanska do južnog Sočija; od Nijagarinih vodopada do Misisipija, Njujorka i Los Anđelesa; u brojnim gradovima Evrope i cele stare Jugoslavije. Nastupala je u mnogim državama: Mađarska, Grčka, SAD, Kanada, Rusija, Kina, Nemačka, Švajcarska, Italija, Rusija, Letonija, Latvija, Estonija, Ukrajina, Gruzija, Azarbejdžan, Jermenija, Belorusija… Oko 400 koncerata održala je u Sovjetskom Savezu, oko 100 Nemačkoj, oko 150 u SAD i Kanadi i preko 1500 u staroj Jugoslaviji i Srbiji. Učestvovala je u preko 1500 TV i radio šou programa u Srbiji i inostranstvu. Postoji oko 3000 članaka i natpisa o njoj u novinama, magazinima, knjigama i oko 300 naslovnih strana. Prodato je više miliona nosača zvuka sa njenom muzikom. Njene kompozicije su postale evergreen i van države Srbije.
Sarađivala je sa renomiranim svetskim muzičarima i producentima: Jeff Buckley, Derek Davis (“Babylon A.D.”, kompozitor title-track “Robocop3”), West Arkeen (kompozitor “Guns ‘n’ Roses”, Robert Planta), Alan Darby (“Cockney Rebel”, Bonnie Tyler, Paul Young), Peter Godwin (kompozitor David Bowie-a), Atila Terry i Florian Anwander, članovi njene grupe “Neutral Design” i bivši clanovi “Nina Hagen Band”, Roykey Wydth (“Santana”), Billy Freedom (Michael Jackson-ov bubnjar), John Baxter (klavijaturista, kompozitor). Preko stotinu muzičara je sviralo i učestvovalo u njenim projektima, od kojih su mnogi uz nju dobili osnovu za uspešnu karijeru. Sarađivala je i gostovala na izdanjima brojnih domaćih muzičkih umetnika: Goran Milošević, Dado Topić, Marina Tucaković, Momčilo Bajagić, Kornelije Kovač, Igor Gostuški, Dušan Mihajlović, Vuk Kulenović, Vlada Labat, Mirko Glišić, Yu grupa, Leb i sol, Dejan Petković Aleksandar Milovanović, Nenad Pavlović, Sanja Ilić, Darko Kraljić, Srđan Jul, Vlada Divjan, Enco Lesić…
Više od četiri decenije trpela je zabrane, kritike, bojkote, suđenja, saslušavanja, hapšenja. Iako je zbog svojih naprednih stavova, u čestoj koliziji sa establišmentom, dobitnik je mnogih nagrada za umetnički rad i doprinos razvoju kulture i društva. Muzičku i umetničku scenu Srbije i stare Jugoslavije, obeležila je, promenila i postavila standarde.
Trenutno su u pripremi njeni književni radovi. Zbirka poezije „Bol je moje prirodno stanje“, koja čeka objavljivanje. U završnoj fazi je epistolarni roman / intelektualna fikcija „Mehanička sveštenica“. Posle desetogodišnjeg rada u oblasti odnosa sa javnošču, kao predavač PRa, napisala je „Priručnik za Lični PR“ koji se takođe priprema za izdavanje. Njeni projekti iz oblasti društvenog aktivizma, kampanje, zakonodavstvo, edukativne delatnosti, nalaze se u „Zborniku radova Asocijacije Ars et Norma“.
Autor je scenarija i režije video klipova, serijala i drugih TV formi. Autor je dvotomnog autorsko – enciklopedijskog dela, knjige poezije u prozi, novinskih i web članaka, njeni tekstovi se pojavljuju u zbirkama više autora. Jedan od njenih poetskih radova preveden je na švedski jezik i našao se u Antologiji švedske poezije. Kao novinar, saradnik, pisala je za magazine „Reporter“, „ZOV“, a kao dopisnik iz Los Angelesa, USA, za internacionalno izdanje magazina „OLA“. Bila je kolumnista dnevne novine „Pravda“. Recenzent je nekoliko knjiga, Voje Brkovića/Jasmine Malešević, Milijane Komatine, Jasmine Malešević. Našla se i u ulozi izdavača zbirke poezije Jasmine Malešević. Napisala je više komentara i recenzija za dela autora, Milijane Komatine, Miodraga Miće Jakšića i drugih domaćih stvaraoca.
Njeno ime se može naći u nekoliko enciklopedija i knjiga o značajnim ličnostima.
Tokom više-decenijske karijere učestvovala je u humanitarnim akcijama od kojih neke i samostalno organizuje: Dobrotvorni koncert za pomoć distrofičarima 1987. godine u Beogradu, na stradionu Tašmajdan, pod nazivom “Ujedinjene snage Yu rock-a”. Bila je učesnik tradicionalnih “Kosovo Charity Ball-ova” (od 1990. do 1995. godine) Los Angeles, USA. Učestvovala je u prikupljanju pomoći ugroženom stanovništvu od prirodnih katastrofa, u akcijama Crvenog Krsta, UNICEFa (1984. i 1986. godine). Učestvovala je u akcijama pomoći životinjama – “Poznati volonteri Zoo vrta” 2006. godine. Pomagala je u akcijama za zaštitu prava žena, prikupljanja sredstava za obnovu bolnica. Saradnik je u dobortvornim manifestacijama u sabornom poduhvatu obnove zadužbine Stefana Nemanje “Društva prijatelja Manastira Đurđevi Stupovi u Rasu” i autor projekta “Pod zlatnim suncem Srbije”. Učestvuje u programima očuvanja srpske tradicije i Srpske Pravoslavne Crkve (programi Svetosavske Akademije).
Uz pomenuto, Slađani Milošević su dodeljene i brojne pohvale i priznanja za učešće u humanitarnim akcijama za pružanje pomoći kod prirodnih katastrofa, gladi, zatim pomoći Udruzenju distrofičara Beograda, pomoći organizaciji Crvenog Krsta, UNICEF-u, pomoći ugroženim zivotinjama, kao i druge nagrade pisanih i elektronskih medija.
Dobitnik je više desetina nagrada i priznanja.
Biografija sa kakvom se retko susrećemo, Svestranost, hrabrost, izdržljivosti i iznad svega intelekt, koji oduzima dah.
Privilegija je imati Vaše poverenje i da ste uvaženi gost na našem Portalu. I da prijateljima Portala širom sveta predstavimo Vaše kapitalno delo.
GALLERY 6
KNJIGA: CIVILIZACIJA I ŽENA – MUŠKA ŽENA
Istinsko bogatstvo je da kroz 1732 strane, provedete nas kroz istorijska razdoblja i ontološki doprinos žene. Vi grаdite percepciju kojа može dа prepoznа i otkrije individuаlno u opštem i opšte u individuаlnom; večni sukob u večnom sаglаsju, sve ono što je muškаrce činilo jаčim polom i sve ono što žene nije uči- nilo slаbijim polom. Ovo je jedno impresivno delo kako po sadržaju tako i po obimu.
„MUŠKA ŽENA je novi mit o ženi, a ujedno i osnov novog civilizacijskog mita“, piše A. S. Milošević. “Posle milenijumski duge istorije podređenosti i marginalizovanosti žene, kao i njenog ideološkog obezvređivanja kao inferiornog bića, što je našlo svoj odraz u dominantnim patrijarhalnim mitovima, religiji, filozofiji, danas, u savremenom, postindustrijskom i, posebno, u informatičkom društvu, u krilu stare masovne kulture pojavljuje se kao reakcija duhovna kultura i jedna potpuno nova, radikalno drugačija slika žene.”
Jedinstvenа i neponovljivа Slаđаnа Milošević trаgа zа tаjnаmа koje se skrivаju izа zаvesа ovogа svetа, trаgа zа onim što je večno i neprolаzno. Trаži Bogа i ljubаv, slobodu i rаvnoprаvnost zа ženu. Njenoj knjizi prethodilа je du-gotrаjnа odisejа po mnogim drevnim kulturаmа, religijаmа, filozofijаmа, psihologijаmа, mitologijаmа. Poput pčele skupljаlа je med s rаzličitih cvetovа. Kаko je znаlа i umelа sаbrаlа je to u celinu – svoju knjigu, u kojoj se ogledаju mno-ge knjige i ukrštаju mnogi vekovi i vremenа, misli i ideje. Sve suprotstаvljeno htelа je dа dovede u neki čudesni sklаd. Moždа zаto što je po vokаciji muzičаrkа i što u pozаdini svih stvаri i bićа vidi večnu muziku i hаrmoniju. Onа i kаd pričа ipаk pevа.
Poštovana Slađana, iz navedenog smo saznali dosta toga o Vama. Šta je to novo što od Vas možemo svi da očekujemo i da se zajedno sa Vama radujemo?
Otkriću Vam da ću u junu mesecu biti nagrađena regionalnom nagradom IKONE STILA od žirija čitave stare Jugoslavije.
Nedavno su izašle dve dopune pesme i njihov aranžmanski re-work. Kompozicija je izašla za EU tržište preko našeg uspešnog, švedskog izdavača.
Vreme izolovanosti, zbog Covid situacije je uticalo globalno na sve sfere života. Kako ste Vi provodili dane izolovanosti? Koliko Vam je teško padao sav taj nemili period?
Za vreme korone, bila sam jedna od retkih koja je pre samo godinu dana, završila novu autorsku muzičku numeru sa DJ Kid Vibes- om, snimila je, uspela da uobličim i režiram spot na čak 2 lokacije, uz nove kostime.
Koja kultura i zemlja Vas je najduže zadržala i da možete da birate, koju biste zemlju odabrali za život a da to nije naša Srbija? I zašto baš ta zemlja?
Živela sam i dalje živim kao član američke dijaspore i te države nosim državljanstvo, pored rodne Srbije. Dodala bih priču o mojoj karijeri u Kini, gde sam provela ukupno godinu i po dana, bila nagrađena na prvom kineskom Internacionalnom festivalu u Pekingu, postala medijska zvezda i održala dosta koncerata.
Provela sam isto toliko u SSSRu gde sam nastupila na oko 400 koncerata i prodala milionske tiraže ploča.
Velika čast i zadovoljstvo mi je što će cenjeni čitaoci širom sveta, imati prilike da se sa jednom tako velikom umetnicom kao sto ste Vi, posle duže pauze, druže i prijatano “proputuju” i saznaju skoro sve o našoj Slađani Milošević. Dami koja je obarala sve tabue kada je muzička scena u pitanju. Umetnica, koja je uvek postavljala sama sebi i ciljeve i granice… Vaša poruka za prijatelje Portala Svet Australia?
Moj svet je ljubav bez kraja, ljubav što spaja, sreću nikad nećeš naći sam. Ljubav, ah, ljubav, uvek sanjam isti san jednom desiće se, znam, ljubav, ljubav, ljubav… Srdačne pozdrave i poštovanje Vaša A. Slađana Milošević Hagadone.
Veliku zahvalnost za posredovanje kontakta dugujemo gospodinu kompozitoru Darku De Žanu.
Po izboru glavnog i odgovornog urednika, Slađana Milošević i pesma “Očigledno nije mi svejedno”:
Slađana BOJOVIĆ
